|

مقاوم سازی لرزه ای ساختمان با استفاده از شاتكريت

رایج ترین روش مقاوم سازی ساختمان های بنایی استفاده از شاتکریت بر روی دیوارها می باشد. این لایه علاوه بر ایجاد انسجام مناسب در دیوارهای بنایی مقاومت و شکل پذیری درون صفحه و برون صفحه دیوارها را نیز افزایش می دهد. در این روش ابتدا یک شبکه میلگرد بر روی دیوار قرار می گیرد که باید توسط بولت به دیوار دوخته شود. سپس بر روی این شبکه میلگرد بتن پاشیده می شود. شبکه میلگرد به همراه بتن پاشیده شده همانند یک لایه بتن مسلح بوده و باعث بهبود رفتار لرزه ای دیوار می شود.

 شرح روش اجرایی شاتکریت

در این روش،  شبکه میلگردهای افقی و قائم به دیوار نصب شده و لایه­ای از بتن مسلّح توسط شاتکریت به روی شبکه میلگردها پاشیده می­شود. این روش شامل مراحل ذیل می باشد:

  •         تعبیه شبکه میله گردهای افقی و قائم و اتصال آن بوسیله آرماتورهای دوخت به دیوارموجود

  •        عملیات پاشیدن بتن به ضخامت معین به سطح شبکه آرماتور(شاتکریت)

  •          اتصال شبکه آرماتوربه فونداسیون

مقاوم سازی با استفاده از دیوار برشی بتنی

1- تعبیه شبکه میله گردها و اتصال آن به دیوار موجود

مراحل انجام این کار به شرح زیر می­باشد:

1- کلیه اندودهای دیوار آجری (پلاستر گچ و گچ خاک) با هر ضخامتی که دارند برداشته شوند. در حین انجام این کار باید توجه شود که به سطح دیوار آجری آسیبی نرسد، همچنین بعد از برداشتن پلاسترها باید سطح دیوار با برس فلزی تمیز شود.

 
مقاوم سازی با استفاده از شاتكریت

2- سوراخ­هایی به فاصله افقی 25 سانتیمتر و عمودی 50 سانتیمتر از هم به عمق 20 سانتیمتر روی دیوار آجری به منظور قرار دادن آرماتور های دوخت ایجاد شود. آرماتورهای برشگیر(دوخت) 10f، با طول حداقل 30 سانتیمتر که قسمت انتهایی آنها به صورت قلاب 180 درجه با طول خم 4 سانتیمتر می­باشد، حداقل سوراخها قرار داده شوند و در نهایت سوراخها با چسب اپوکسی پر شده تا آرماتورها در جای خود محکم شوند.

 

مقاوم سازی با استفاده از دیوار برشی بتنی

3- در مرحله بعد باید شبکه­ای از آرماتورهای افقی و قائم روی سطح دیوار قرار داده شوند. به همین منظور آرماتورهای 6f با فواصل افقی و عمودی 6 سانتیمتر روی دیوار قرار داده شده و برای اینکه آرماتورها در روی دیوار آجری محکم شوند تا در هنگام بتن پاشی از آن جدا نگردند، لازم است در محل تقاطع با آرماتورهای برشگیر با مفتول به آنها وصل شوند.

2- عملیات پاشیدن بتن به ضخامت معین به سطح شبکه آرماتور(شاتکریت)

در این مرحله باید عملیات شاتکریت، تا جایی که شبکه­های آرماتور درون بتن مدفون گردند، انجام شود. به همین منظور باید ضخامت بتن پاشیده شده بر سطح دیوار 8 سانتیمتر می باشد. مقاومت بتن شاتکریت حدود 100 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع می باشد. پاشش شاتکریت به دیوار به دو صورت پاشش «تر» و «خشک» قابل انجام است. در روش پاشش «تر» بتن تازه با هوای فشرده مخلوط شده و با پمپ به دیوار بنایی پاشیده می شود. در روش پاشش «خشک» بتن خشک با هوا مخلوط شده و پس از هدایت به محل، با آب پرفشار نیز مخلوط و سپس به دیوار پاشیده می شود. در روش پاشش خشک، فشار هوا در پمپ برای طول لوله 30 متر باید حداقل 3/. مگا پاسکال (3 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع) باشد و برای طول­های بیشتر به ازای هر 15 متر، 033/0 مگا پاسکال به فشار اضافه می شود.همچنین  فشار آبی که در روش خشک به مخلوط تزریق می شود حداقل 1/0 مگا پاسکال (1 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع) بیشتر از فشار هوای مخلوط است.

 

      3- اتصال شبکه آرماتوربه فونداسیون

در نهایت جهت انسجام دیوار و نیز انتقال نیروی برشی ، آرماتورهای شبکه درون فونداسیون موجود و یا فونداسیون جدید مهار میگردند .

مقاوم سازی با استفاده از شاتكریت

نمونه اجرای فونداسیون جهت اتصال شاتکریت به آن

 

 

 

WHSTRUC © Copyright 2011,All Rights Reserved